SPŁAWIKOWE WSKAZÓWKI NA JESIENNĄ PORĘ ROKU

Jedna z piękniejszych i spokojniejszych pór roku. Piękna , bo ubarwiona kolorami przyjaznymi dla oka. Ciepłe barwy powodują, że mimo chłodu czujemy się komfortowo. Spokojniejsza, bo nad woda nie szaleją skutery wodne, motorówki, brak,grillowiczów ” z nieodzowną puszką piwa. Cisza,  nawet  ptactwo w większości grzeje swoje piórka na południu Europy. To magiczny czas , doskonały na wyprawy se spinningiem , ale również spławikowe łowienie , może dostarczyć wiele satysfakcji. Czekają na nas dorodne płocie, ostrożne klenie i silne brzany.

Podstawa niech będą białe robaki oraz bardzo drobne robaki kompostowe.

Ta pora roku jak opisywałem we wcześniejszych wpisach ma swoje reguły. Uczono w szkole , że są wyjątki od reguły , ale my zajmiemy się tylko regułami.

  1. Na wodzie stojącej stosujcie tylko uśpione (utopione) białe robaki. Podwodna roślinność, która opadła na dno, jeszcze nie przegniła do końca , w związku z tym żywe białe będą zagrzebywać się w tą gęstwinę roślinności.
  2. Stosujcie ostre korzenne zapachy oraz mieszanki kolendr i kminku. Należy zapomnieć o zapachach owocowych i słodkich typu karmel (lato się dawno skończyło).
  3. Nęcimy oszczędnie w zanęty, a bogato w mięso. To czas gdy ryby szukają dużej ilości naturalnych protein.
  4. Stosujemy bardzo delikatne zestawy o maksymalnie ,,wycienionych” żyłkach i maleńkich hakach rozmiaru 22-18. Woda jest już bez planktony i jej przezroczystość bardzo wzrosła.
  5. Na rzekach szukamy odcinków wolnych bez zawirowań i ostrego nurtu. W takich przypadkach polecam bolonkę z wolnym spływem.
  6. Zmieniamy często miejsce , aby zlokalizować siedlisko ryb.
  7. Ustawiamy grunt tak , aby przynęta była zawsze delikatnie nad dnem.
  8. Warto do zanęt dodać skondensowanego mleka dla wywołania jasnej chmurki.

 

Brana to też jesienny smakosz białych topionych robaków , lecz nie będzie jej w wartkim nurcie a bardziej powolnym lub umiarkowanym i nie koniecznie na kamieniach.

Uśpione białe to podstaw o tej porze roku.

Bardzo dobrze sprawdzają się białe robaki przesypane kurukumą, po upływie doby przebarwią sie delikatnie na żółto i będą specyficznie pachnieć przyciągając rybki.

Chyba wybiorę się i ja , by poszukać jesiennych uroków i rybek .

Pozdrawiam czytelników DZIADEK

Reklamy

JESIENNE PŁOCIE NA MIAZGĘ KONOPNĄ

Przepis jest bardzo prosty. Gotujemy ziarna konopne około 2 godzi na wolnym ogniu. Po wystudzeniu odcedzamy i całość poddajemy obróbce blenderem lub nasadka tnącą -miażdżącą miksera elektrycznego. Całość umieszczamy w worku nylonowym  (najlepiej podwójnym) i umieszczamy w lodówce.

Jest to doskonały dodatek do zanęt płociowych na jesienne połowy dużych płoci. Warunek podstawowy łowisko powinno być typu woda stojąca lub bardzo wolno płynąca , a przede wszystkim populacja płoci powinna być wiodąca w danym zbiorniku. Wymieszane zmiażdżone ziarna konopi dają doskonałą chmurkę o mlecznym zabarwieniu, przypominająca zawiesinę mgły pod woda. Zapachem przyciąga płocie a sama mieszanką przytrzymujemy bardzo długo stado płoci gdyż nie skarmiają się tak podanymi ziarnami.

Proporca prawidłowa na chłodniejszą porę roku to 50% delikatnie nawilżonej zanęty na 50% miazgi wystarczy na jesienne płocie nie więcej niż 3 szklanki takiej mieszanki.

Pozdrawia czytelników DZIADEK

URLOPOWE RYBY część 1

Tym razem , życie poniosło mnie na same krańce morza Czarnego, dosłownie 30 kilometrów od granicy turecko bułgarskiej. Jak zwykle zabrałem białe robaki oraz popularnego kompościaka. Łowiłem metoda gruntowa opisywaną podczas wspomnień z wypraw do Grecji .

Pierwszą rybkę uznaję za akwariowa , nie była większa od 7 centymetrów.

Jednak szybko wyczułem gdzie szukać tych większych oraz jakim sposobem trzeba reagować na delikatne brania. Cała tajemnica tkwiła w bardzo delikatnej i płynnej prowokacji zaraz po zarzuceniu zestawu. Powodowała szybką reakcję ryb przebywających w gąszczu podwodnych roślin.

Po dwóch godzinach łowienia w całkiem nowym środowisku i warunkach złowiłem smaczną kolacje , a raczej przekąskę.

Kolejne doświadczenie i zaliczone miejsce na mapie moich wędkarskich wędrówek. Czas wracać i zaliczyć Orawskie drapiezniki.

Pozdrawiam czytelników DZIADEK

 

DUŻE PŁOCIE

Środek lata , to właśnie najlepszy okres moim zdaniem na największe białe ryby. Płocie zamieszkują większość naszych wód. Zarówno w rzekach jak i jeziorach są gatunkiem pospolitym , choć nie zawsze dominującym. Mam swoje miejsca ulubione , gdzie co jakiś czas zapuszczam się na piękne płocie. Mimo , że mam złowione setki a może tysiące płoci powyżej 30 centymetrów to właśnie takie blisko 40 centymetrowe , cieszą mnie najbardziej. Szanuję wszelkich znawców połowu tego gatunku , a zwłaszcza okazałych płoci. Wiem dobrze, że mają oni swoje ulubione miejsca i przynęty. Chronią tej wiedzy  jak średniowiecznej twierdzy. Ja podzielę się z Wami , taką wiedza , choć konkretnych miejsc nie będę podawał z uwagi na upodobania płoci do zmiany miejsc żerowania. Jeziora Lubelszczyzny obfitują właśnie w takie płociowe giganty, zwłaszcza te głębokie jezior kryją w swojej toni , przepiękne tak zwane (gruntowe płocie). Musicie ich szukać w bardzo głębokich strefach przydennych , gdzie myszkują z ogromnymi leszczami. na litoral przybywają tylko czasami w ciepłe i księżycowe noce. pozostały czas spędzają na głębokościach od 9 – 14 metrów.

Żywią się mięczakami i skorupiakami. wszystko co jest duże i grube im smakuje, oczywiście z umiarem podczas nęcenia. Makaron świderki lub kolanka  o zapachu anyżowym, arakowym  lub waniliowym i kolorze żółtym to ich przysmak . nęcimy tylko tym makaronem , na który będziemy łowili. Wrzucamy w pole łowienia kilkanaście do 30 takich makaronów. Więcej nie należy sypać gdyż nie przyjeżdżamy karmić ryb a ich złowić. przynętę podajemy na dno tak jak przy połowie leszczy , by nie przesuwała się po dnie. Brania należy przeczekiwać, nie tniemy przy pierwszym zanurzeniu spławika. W przypadku braku brań po godzinie nęcimy kolejną porcją a następnie po kolejnych 30 minutach.  Czasami te wielkie piękne płocie przychodziły dopiero po dwóch trzech dniach nęcenia. Czasami bywało ,że już pierwsze branie  to była właśnie ogromna płoć. Bywały też takie sytuacje , że łowiłem tylko bardzo duże leszcze. W takich sytuacjach opuszczałem łowisko , by zmienić miejsce. Duże leszcze nie dopuszczą do swojej stołówki płoci.

Czasami nęcenie kukurydzą dawało dobre rezultaty, jednak musiała być ona bardzo miękka. Na Słowacji łowię takie płocie od 500 gram do kilograma na gnojaki oraz 6-10 białych robaków. Aby nie sprowadzać w łowisko drobnicy,  nęcę  głównie przynętą jaka będę zakładał na hak.  Te największe przyzwyczajają się do stołówki , jednak potrafią być wyparte przez leszcze i karpie.

Pozdrawiam czytelników DZIADEK

ŁOWISKO KOMERCYJNE I STANOWISKA RYB

Wielu z Was wędkuje na łowiskach komercyjnych. Problemy pojawiają się w połączeniu ogólnej wiedzy wędkarskiej z praktyką takiego łowiska. Stanowiska ryb na takich łowiskach są całkiem inne niż w rzekach i zbiornikach naturalnych. Tryb odżywiania się ryb,  uzależniony jest od warunków i naturalnej zawartości pożywienia oraz innych czynników , do których zaliczamy dokarmianie. Stałe dokarmianie mieszkańców łowisk komercyjnych wywołują opisywany na moim blogu odruch gromadny. Cykliczne nęcenie o stałych porach , przyzwyczaja poszczególne gatunki i egzemplarze do określonych zachowań. Ryby potrzebują pożywienia, w swoim dobowym cyklu odżywiania i odpoczynku. pracują jak swojego rodzaju odkurzacze, czyli systematycznie przeszukują pewne obrane tereny . W naturalnym dużym zbiorniku , jest to wypadkowa pogody , temperatury , oświetlenia i tym podobnych. W zbiorniku komercyjnym o intensywnej obsadzie w ryby, tworzy się konkurencja pokarmowa, wygrywają ją najwięksi oraz najsilniejsi. Wyczyszczenie obszaru z pożywnej porcji pokarmowej obierają nienaturalne miejscówki żywieniowe. Bywa czasami tak , że karpie przesuwają się tyralierą przy samym brzegu , tuż pod nogami łowiącego. Bywa , że ryby wręcz pływają po betonowych płytach umacniających brzegi zbiornika, szukając wodnych porostów, by zaspokoić swoje potrzeby żywieniowe.

Takiego zachowania ryb nie należy się spodziewać po , ,,dzikich” naturalnych zbiornikach. Tam ryby wybierają w większości przypadków naturalne siedliska oraz dogodne obszary do pobierania pokarmu. Reasumując dzisiejszy wykład , na maturalnych zbiornikach i zarybianych zgodnie ze sztuka ichtiologiczną , ryby żerują  w bardziej przewidywalny sposób. Wszelka komercja ma jednak swój urok , większość ryb, bez względu na gatunek to ryby duże lub bardzo duże. Ilość takich łowisk corocznie rośnie i uzupełnia w znaczący sposób Polskie zasoby wodne.

Pozdrawiam czytelników DZIADEK

20 000 LAT WĘDKARSTWA

Pierwsze wzmianki to pierwszy wiek naszej ery. Aleeeeeeeeeeee !!! W paleolicie polowano , zapewne też łowiono. W grotach skalnych , sprzed 10000 i 15000 tat odkryto wizerunki zdobyczy w tym i ryb. Człowiek żył na wrogim świecie, musiał zdobywać pożywienie i w zależności od miejsca były to zwierzęta lub ryby. Na włóczniach oraz ścianach europejskich jaskiń położonych w Pirenejach odkryto rycin szczupaka , jelenia i łososia. Gdy, nadeszło globalne ocieplenie (oczywiście nie było spowodowane nadmiarem CO2), mieszkańcy jaskiń je opuścili . To właśnie w neolicie pojawili się nad brzegami mórz i budowali pierwsze siedliska. w odkrytych znaleziskach , znajdowały się ości , skorupiaki i przyrządy mogące służyć połowom ryb. Chiński historyk opisuje stosowanie (popularnego do dzisiaj w wielu krajach ) bambusu już 2 tysiące lat temu. Po co to wszystko piszę ???? Właśnie po to , by Wam uświadomić , że łowiectwo i wędkarstwo mamy w genach i płynie nam we krwi  jak rzeka !!!  Łówmy wiele , zabierajmy tylko tyle ile damy rade zjeść w danej chwili. Jestem przeciwnikiem tak zwanego złów i wypuść. I tak kaleczymy rybę, narażamy na stres i kilka innych przypadłości . Zabierajmy jednak tylko tyle ile zjemy. Mrożone ryby tracą swój smak i wartości. Można przetworzyć ich w weki , ale zawsze świeża ryba jest najsmaczniejsza.  To nie moralizowanie , a moja prośba do czytelników, by naszą pasję zakorzenioną w genach traktować jak zawody , a nie napełnienie spiżarni.

Pozdrawiam czytelników DZIADEK

CHEMIA A ZANĘTY WĘDKARSKIE

Temat wzbudzający wiele kontrowersji w świecie wędkarskim, ekologów oraz zawodników. Prześcigają się wszyscy w argumentach o szkodliwości , zagładzie naszych wód, oraz braku skuteczności w osiąganych przez zawodników wynikach. Z drugiej strony stoją przedstawiciele innego punktu widzenia.  Producenci zanęt piszą bzdury na swoich opakowaniach oraz katalogach , a prawda jest jedna i całkowicie od nas nie zależna. Chemia zawarta jest w zanętach i przynętach zarówno naturalnych jak i sztucznych. Przypomina mi to wieczną dyskusje nad żywnością i napojami. Te same argumenty i te same bzdurne hasła, głoszone zarówno jedni jak i drudzy. Przeciwnicy i zwolennicy , przypominają mi dzisiejsze walki z bykami. Przeważnie musi wygrać toreador, a byk ma skończyć na stole konsumenta. Czego piszę o tej całej chemii ??? Piszę,  byście  właśnie w okresie świątecznym , kiedy jest więcej czasu na przemyślenia, uświadomili sobie , że w tej całej chemii nie ma nic złego. Teraz kilka szczegółów na temat produktów,  tak zwanych naturalnych.  Nie ma naturalnie czystej bułki tartej , czystego biszkoptu, piernika i innych wyrobów cukierniczych. Identycznie ma się sprawa z stosowanymi aromatami w procesie produkcji zanęt. Nikt nie wzbogaca miodowej zanęty miodem pszczelim, nikt nie wzbogaca zanęty o aromacie truskawki, gniecionymi świeżymi truskawkami. Kukurydza , konopie i inne ziarna ze słoiczka zostały odpowiednio potraktowane chemią , by ich czas przechowywania był dostatecznie długi. Czerwonej kukurydzy rosnącej na polach jeszcze nie widziałem ??? Wszelkie aromaty dodawane do silikonowych przynęt są wzbogacone właśnie chemią. Skoro coś zostało dopuszczone do spożycia przez ludzi , tym bardzie będzie zjadliwe dla ryb i zwierząt. Wszelkie mieszanki dla trzody i bydła wzbogacane są wszelakiego typu chemią, zwłaszcza aromatami (czekolada, wanilia, kolendra). Teraz trochę prawdy, jesteście studentami uniwersytetu, a jesteśmy przed zakończeniem studiów, więc nauka i wiedza będzie na coraz wyższym poziomie. Wszelkie stymulatory i aromaty to kwasy, najlepszy z nich , udowodniony naukowo to kwas mrówkowy ( UWAGA W ODPOWIEDNIEJ PROPORCJI) , który stymuluje odruch gromadny u ryb i przyśpiesza trawienie. Podany w niewielkich ilościach,  ma kapitalne właściwości. Posiada właściwości bakteriobójcze , rozszerzania naczyń krwionośnych i wiele innych. Posiadają go w swoim jadzie zarówno pszczoły jak i mrówki, a także takie rośliny jak valeriana i pokrzywa. Na skale przemysłowa otrzymywany jest z tlenku węgla oraz wodorotlenku sodu. MA oznaczenie E 236. Estry to kolejny przykład szerokiego zastosowania w produkcji żywności i zanęt wędkarskich. Powstają głównie podczas reakcji alkoholi z kwasami. Można by powiedzieć , że są sprawcami większości zapachów spożywczych jak i perfumeryjnych. Dam wam kilka przykładów z naszego wędkarskiego podwórka :

cynamonian etylu – cynamon

heksynian etylu – truskawka

maślan etylu – ananas

octan metylofenylu – miód

Można by było tak wymieniać , bo jest ich ogromna ilość.

Piekarz aby wypiec szybko i tanio bułki , dodaje wszelkiego rodzaju przyspieszacze, ciastkarz i cukiernik dodaje do ciastek spulchniacze i konserwanty . Tak wiele jest chemii w otoczeniu naszym, a zwłaszcza w wodach, których ryby przebywają na co dzień , ze te wszelkie wymienione chemikalia nie mają , żadnego ubocznego skutku.Ekolodzy czasami bardziej walczą o kasę na swoja dalsza działalność niż o nasze i zwierząt ,,tak zwane dobro”. Jak w przyszłości będzie się , ktoś w czasopismach wędkarskich lub Waszym otoczeniu mądrzył na temat chemii , to przypomnijcie sobie wykład i sprowadźcie go na ziemie. Więcej szkodliwych substancji jest we wdychanym  powietrzu i naszych wodach niż w zanętach , atraktorach i przynętach.

Pozdrawiam czytelników DZIADEK

TROCHĘ O TESTACH NOWEGO WAGGLERA

Uczciwe i solidne testowanie sprzętu nie polega na jednokrotnym zastosowaniu czy to wędki, spławika, żyłki , haczyka a tym bardziej zanęty lub atraktora. Taki testy to wielokrotne zastosowania sprzętu w różnych warunkach. Jeszcze bardziej dogłębnemu sprawdzaniu podlegają nowe spławiki. Wraz z Zbyszkiem Milewskim , Kacprem Góreckim tworzymy nowy spławik z regulowanym dociążeniem. Po wielu wspólnych dyskusjach i wymianie zdań, jak taki spławik powinien wyglądać i jakim warunkom użytkowym odpowiadać ,   ustaliliśmy wiosną główne założenia. Tu do prac przygotowawczych przystąpiłem już ja. Po kilku miesiącach prac , rozpocząłem pierwsze testy tego spławika. Przed pierwszymi rzutami na wodzie , spławik był przez 7 dni całkowicie zanurzony pod wodą . Dopiero po tym okresie sprawdziłem jego wyporność, porównując z pierwotną. Wynik pozytywny , czyli jego wyporność nie zmieniła się nawet o 0,2 grama. Teraz wyruszyłem z nim nad wodę. Założyłem testowaną żyłkę ASSO i testowy model wagglera. Pierwsze testy odbywały się na zalewie Zemborzyckim. Woda płytka i różne warunki atmosferyczne przeważnie duży wiatr. Zachowanie spławika i zamontowanych antenek bez zarzutów. Wykonałem około 500 rzutów przy zastosowaniu różnych zahamowań spławika. Jako głęboką wodę wybrałem jezioro Piaseczno . tam też spławik,, dostał za swoje ” !!! Kolejne testy przeprowadzali Zbyszek i Kacper. Nie zwracali uwagi na warunki atmosferyczne i rodzaje łowisk . Zadaniem ich było złowić przy zastosowaniu tego spławika, najwięcej gatunków ryb jakie tylko się uda, i znaleźć  jego słabe punkty. Właśnie zakończyli w dniu dzisiejszym ostre ,,katowanie” nowego wagglera. Kacper w trudnych dzisiejszych warunkach łowił leszcze. Przesłał mi kilka fotek .

dsc_0725

Długa jest droga od pomysłu do gotowego produktu. Od jutra rozpoczynam przygotowanie do produkcji , które potrwa od 3 do 4 tygodni , następnie przystępuję do produkcji. Pierwsze spławiki będą produkowane dla firmy Kacpra czyli GÓREK GLINY.

dsc_0727

Jak niektórzy z Was wiedzą Kacper i Zbyszek to zawodnicy którzy posługując się metodą odległościową, po raz kolejny stanęli na podium mistrzostw Czech. Połączenie naszych wspólnych doświadczeń zawodniczych oraz moich produkcyjnych zaowocuje, najtrwalszym spławikiem na polskim rynku i liczę , że cenowo będziemy konkurencyjni dla wielu wiodących marek na rynku europejskim. Wkrótce na blogu DZIADKA pełne wyniki i rzetelne opisy testów sprzętu który prezentowałem Wam na początku sezonu wędkarskiego.

Pozdrawiam czytelników DZIADEK

 

DONĘCANIE – KIEDY JAK I ILE ???????????

To temat a raczej pytanie , które nurtuje większość wędkarzy i zawodników. Nawet Ci najbardziej doświadczeni , czasami zastanawiają się nad taktyką donęcania. Podstawowy czynnik wpływający na donęcanie to intensywność żerowania ryb oraz ich apetyt. Nie jest to jednak tak proste i jednoznaczne. Złotym środkiem było by osiągnięcie takiej sytuacji, gdy po położeniu zanęty zasadniczej (wstępne nęcenie), nie trzeba by było absolutnie donęcać podczas całego okresu połowu. Podstawa , to właśnie prawidłowe i umiejętne podanie zanęty zasadniczej, która powinna rozmywać się w kilku szybkościach , a zawarte w niej mięso , powinno uwalniać się tak by ryby trzymać w łowisku a nie skarmić stada. Przesada w ilości mięsa powoduje czasami przekarmienie małych i nielicznych ryb. W innym przypadku , zbyt ubogie podanie mięsa może spowodować u ryb zniechęcenie naszym ,,stołem biesiadnym” i wędrówkę w poszukiwaniu innego dogodnego miejsca z ,,bogato zastawionym stołem”. Czasami zbyt późne donęcenie powoduje , że ryb już nie sprowadzimy lub będziemy czekać na nie dłuższy czas. Drobne ryby potrzebują częstych małych porcji zanęty i robactwa. Większe ryby należy przywołać i przygotować im  ,,suto zastawiony stół biesiadny”. Ewentualne donęcenie powinno być pewnego rodzaju powtórką z nęcenia wstępnego, jednak z większą ilością mięsa przy mniejszej ilości zanęty. Przywoływanie podczas donęcania powinno zawsze zawierać chmurkę (smugę ). Należy zapamiętać im więcej mamy ryb w łowisku, tym więcej im trzeba ,,sypać na głowę”. Im większe ryby tym grubsze i bardziej treściwe mięso powinny zawierać kulki zanęty. Czasami w pogoni za dużymi rybami zapominacie o drobnicy która daje również punkty podczas zawodów. Położenie siekanej glizdy i kastera nie pomoże w skutecznym i rytmicznym łowieniu płotek czy małych krąpi. Innym razem zapominając o leszczach podajecie często ziemię z dżokersem ( z kubka zanętowego), więc szanse na złowienie przyzwoitych leszczy są znikome. Na wodzie stojącej podczas wiosennych połowów płotek i drobnych krąpi donęcam  często małymi porcjami , bardzo drobną zanętą z dużą ilością ziemi lekkiej i smużącej, oraz niewielką ilością dżokersa lub topionej pinki. W okresie letnim zmieniam stosunek ziemi i zanęty, zwiększając produkty spożywcze i ilość mięsa zanętowego. Jesienią i zimą wracam do ubogiego nęcenia. Przykładem dla Was niech będzie łowienie na zawodach pod lodem. Limit zanęty i ziemi to 1 litr. To wystarczy na łowienie trzech godzin , nawet w kilku przeręblach. Na rzekach nęcę całkiem inaczej niż na wodzie stojącej , po podaniu zanęty zasadniczej i wejściu w nią ryb staram się nie donęcać maksymalnie długo. Gdy brania zaczynają byś rzadsze zaczynam ,,mój taniec z kulami” donęcam coraz częściej , z coraz większą ilością mięsa. Samo donęcanie leszczy w rzece nie wymaga zanęty , ten gatunek lubi grube białe topione robaki, siekaną glizdę oraz grubą ochotkę. Umiejętnie podany taki zestaw mięsa skutecznie przytrzyma w zanęcie dorodne egzemplarze leszczy. Czasami występują warunki specyficzne, na przykład ukleje reagują na szum ( wrzucamy tylko sam wilgotny piasek), gdyż donęcanie z dżokersem ich skarmia. Innym razem ryby na wskutek słabej zanęty (źle dobranej lub źle położonej) stają na uboczu. Przywołujemy je donęcając przemoczoną na papkę (konsystencja zaprawy murarskiej) zanętą z glinką smużącą. należ to czynić rytmicznie , przyzwyczajając ryby do takich porcji i smugi w której mogą się bezpiecznie chować. Jak widzicie ten tema to nieskończone opowieści.Samo donęcanie powinno odbyć się jak najpóźniej, natomiast wybór sposobu donęcania (czy pojedyncze kulki często , czy serie ale rzadziej) dużo mięsa , czy tylko sama zanęta . To wszystko trzeba rozpracować na treningu.

Pozdrawiam czytelników DZIADEK

ŁOWIENIE TYCZKĄ NA GWAŁTOWNYCH SPADKACH DNA część 2

Jakiś czas temu rozpocząłem omawianie tematyki łowienia na gwałtownych stokach. Najtrudniejsze jest nęcenie, czyli położenie zanęty w taki sposób, by nie stoczyła się po dnie i odprowadziła nam ryby po stoku w miejsce , które nie będzie osiągalne naszym zestawem. Podstawa to konsystencja taka, by zanęta położona na dnie rozłożyła się na nim w bardzo szybkim czasie następnie pozostaje częste i rytmiczne donęcanie. To wszystko musimy dopracować, na treningu za pomocą prób . Najlepiej , gdy mamy wodę przejrzystą,  a pod nogami podobny stok, by na nim obserwować rozmywanie zanęty. W niektórych warunkach pomaga wykonanie kul zanętowych i podzielenie ich na dwie półkule,  by staczając się zatrzymały się na ich płaskiej stronie. Podczas łowienia leszczy powinno się śrucinę najbliższą haczykowi położyć delikatnie na dnie. Nęcimy zawsze cofniętym kijem w hakach o co najmniej 1 metr . Zawsze możemy się wysunąć do przodu, by podążać za żerującymi rybami. Podczas gruntowania powinniśmy zawsze poszukać choćby delikatnej pułki, lub dołeczka, by tam posłać nasza zanętę podczas jej podawania. Ja swoje zanęty zaopatrywałem w pręty stalowe z, by przypominały morskie miny . Zanęta z takimi prętami zatrzymywała się na dnie i tam rozpadała.

Pozdrawiam czytelników DZIADEK